//
you're reading...
Αναλύσεις

Ποτέ ξανά άνεργη πρωτομαγιά

Garment_workers._Katrina_De_Cato,_6_years_old,_Franco_Brezoo,_11_years_old,_Maria_Attreo,_12_years_old,_Mattie..._-_NARA_-_523285

Ποτέ ξανά άνεργη πρωτομαγιά βροντοφώναξε η πορεία της πρώτης Μάη στην Αθήνα. Και είναι απόλυτα φυσιολογικό αν σκεφτεί κανείς ότι η ανεργία είναι στο 30% και πολύς κόσμος κυριολεκτικά δεν έχει να ζήσει. Τι είναι άμεσα λογικό να ζητήσει κάποιος λοιπόν; Εργασία.

Ο εργάτης όσο παράγει, όσο εργάζεται, αναπαράγει τον εαυτό και ταυτόχρονα αναπαράγει την σχέση που τον συγκροτεί ως μισθωτό εργάτη-τη σχέση κεφάλαιο σαν ολότητα. Σύνδεση αυτής της αλληλοαναπαραγωγής των δύο πόλων του κεφαλαίου αποτελεί ο μισθός. Το κεφάλαιο όσο αναπαράγεται, συσσωρεύεται και τελικά γίνεται βάρος στον εαυτό του, το ποσοστό συσσώρευσης πέφτει και τελικά εμφανίζεται η κρίση, ως αδυναμία αναπαραγωγής του κεφαλαίου και ταυτόχρονα ως η διαδικασία αναδιάρθρωσης του ως προς έναν νέο επιτυχή κύκλο συσσώρευσης. Όμως αυτή είναι μόνο η μια όψη της δυναμικής του κεφαλαίου. Το κεφάλαιο σπάσει όλα τα όρια, εσωτερικά και εξωτερικά σε αυτό. Τείνει να υπάγει τα πάντα. Έτσι υπάγει την εργασία ξανά και ξανά, την μεταβάλει, μειώνοντας όλο και περισσότερο την αναγκαιότητα της εργασίας, τον αφηρημένο χρόνο εργασίας για την παραγωγή του εμπορεύματος. Έτσι ο εργάτης, σταδιακά δεν αναπαράγει μόνο την ολότητα του κεφαλαίου, αλλά και την δυνατότητα αποβολής του από την εργασία. Οι προλετάριοι παράγουν τα μέσα που τους καθιστούν σταδιακά υπεράριθμους για το κεφάλαιο. Αυτό δεν είναι μια «κρίση» με την παραδοσιακή έννοια του όρου, αλλά μάλλον μια σταδιακή μεταβολή στις κοινωνίες της σχέσης κεφάλαιο-εργασία, μια μεταβολή από τη μία, στην ανάγκη του κεφαλαίου για εργασία, και από την άλλη στην ανάγκη της εργασίας για κεφάλαιο.

Αυτή η κατάσταση, του μόνιμου αποκλεισμού παράγει τελικά μια αλυσιδωτή αντίδραση που στον κόσμο της εργασίας, εκφράζεται με την δημιουργία της ζώνης της ημιεργασίας, της ρευστοποιημένης, εξατομικευμένης εργασίας, υπερβολικά χαμηλόμισθης, την μετανάστευση, τον μόνιμο αποκλεισμό. Από την άλλη οι κανονικοί εργαζόμενοι, βλέπουν υπό την πίεση του μόνιμου εφεδρικού στρατού,τους μισθούς τους να πέφτουν, την επισφάλεια στην εργασία τους να ανεβαίνει, τα δικαιώματα της εργασίας να εξαφανίζονται, την ζωή τους,αυτή τη ζωή που την στήριζαν με τη σανίδα σωτηρίας του μισθού-να εξανεμίζεται και αυτή. Το κεφάλαιο,τους κάνει χάρη που τους έχει στην «δούλεψη του». Όμως αυτή η κατάσταση αν συνδυαστεί με την άνοδο του χρηματοπιστωτικού τομέα, κάνει τα πράγματα ανυπόφορα για τους προλετάριους και μόνο παροδικά καλά για τους κεφαλαιοκράτες. Τα πάντα παραπαίουν σε τέτοιο βαθμό που ο μισθός δεν φτάνει για την αναπαραγωγή του προλεταριάτου, και η σύνθεση του κεφαλαίου δεν φτάνει για την απορρόφηση των αποκλεισμένων. Κάπου εκεί η εργασία έρχεται σε αντίφαση με τον εαυτό της. Δεν γίνεται να ζήσει κάποιος εκτός μισθού, εκτός χρήματος,εκτός εμπορεύματος. Από την άλλη δεν γίνεται ούτε να το κάνει εντός μισθού. Να κάνει εργατικό αγώνα πάλι δεν μπορεί, η επισφάλεια λόγω των αποκλεισμένων είναι τεράστια, ενώ, η ευκινησία του κεφαλαίου λόγω της ρευστοποίησης της εργασίας,που παρήγαγε το ίδιο, του δίνει την δυνατότητα να φύγει, να κινηθεί. Αν πάλι συσσωρεύει οριακά, ένας εργατικός αγώνας μπορεί να τινάξει το κεφάλαιο στον αέρα-κυρίως τώρα σε καιρό κρίσης. Έτσι η εργατική τάξη-όση έχει μείνει, και αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως τέτοια- έχει σαν όριο της δραστηριότητας της, την ύπαρξη της, μια ύπαρξη αδιέξοδη. Αυτή η αντίφαση, είναι ουσιαστικά εσωτερική κρίση της σχέσης κεφάλαιο, κρίση της αναπαραγωγής του προλεταριάτου.

Έτσι λοιπόν, πολύ γλαφυρά αποτυπώνεται η αντίφαση αυτή στην φετινή πρωτομαγιά και όχι μόνο. Το «ποτέ ξανά άνεργη πρωτομαγιά» μάλλον αποτυπώνει καλύτερα από ποτέ το αδιέξοδο της εργατικής ταυτότητας και του εργατικού κινήματος, στην αντίφαση που βιώνουμε όλοι σαν προλετάριοι: από εκεί που ο ταξικός αγώνας διεκδικούσε την έφοδο στον ουρανό, το εργατικό κράτος, τον κόσμο όλο,τώρα ζητάει απ’ το κεφάλαιο, να ξανάρθει, για να μπορεί να υπάρχει σαν προλεταριάτο. Η κατάσταση για το προλεταριάτο είναι όντως τραγική. Και όντως δεν υπάρχει κόσμος εκτός κεφαλαίου. Όμως πρέπει να ορίσουμε μια βάση πάνω στην οποία να μπορούμε να συζητήσουμε για το τώρα. Και αυτή η βάση δεν μπορεί να είναι πλέον ο εργατισμός, το «εργατικό κίνημα». Η ολότητα του κεφαλαίου έχει αλλάξει σε τέτοιο βαθμό που δεν υπάρχουν τα περιθώρια για κάτι τέτοιο. Το ίδιο το προλεταριάτο δεν είναι όπως τότε.Από τη δεκαετία του 1960 έως τη δε­καετία του 2000, η οριακή αποδοτικότητα (κερδοφορία) του κεφαλαίου μειώθηκε από 23% σε 6% στις χώρες της Ευρωζώνης, από 28% σε 8% στις ΗΠΑ, και από 41% σε 3% στην Ιαπωνία. Για ποια ζωή μέσα στην εργασία/κεφάλαιο μπορούμε πλέον να μιλάμε; Αυτή τη μείωση της συνολικής κερδοφορίας την τρώνε κυρίως οι προλετάριοι στη μάπα, όχι το κεφάλαιο. Το ζήτημα είναι ότι αυτό εντός καπιταλισμού-εντός της σχέσης κεφάλαιο-εργασία, δεν αλλάζει. Κυρίως αν αναλογιστεί κάποιος ότι η συνολική δυναμική του κεφαλαίου, εντείνει αυτή τη κατάσταση, δεν παράγει καμιά έξοδο από αυτή.

Το σύνθημα της πρωτομαγιάς αντηχούσε την βαθιά ανησυχία των προλετάριων για το μέλλον μας, και την αδυναμία μας να δούμε πέρα από τις ιστορικά καθορισμένες συνθήκες μας που μας ορίζουν. Έδειξε επίσης και τον εκκωφαντικό θόρυβο που κάνει το εργατικό κίνημα κατα την κατάρρευση του ως τέτοιο. Ως κίνημα που αντιστέκεται στον καπιταλισμό από την πλευρά της εργασίας. Το αδιέξοδο που βιώνουμε, η αντίφαση μας, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Το πρόταγμα του κομμουνισμού λοιπόν ως κατάργηση της εργατικής τάξης και του κεφαλαίο συνολικά, γίνεται και πάλι αναγκαία βάση συζήτησης.

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρχείο

Αρέσει σε %d bloggers: